Wat is Cloud Native Security?

Cloud-native architecturen omvatten applicaties die zijn gebouwd om de voordelen van de cloud te benutten in plaats van “opgetild en verplaatst” te worden vanuit on-premise omgevingen. Deze applicaties maken gebruik van containers, microservices en serverless frameworks om te profiteren van de flexibiliteit en schaalbaarheid van de cloud.

Hoewel cloudbeveiliging altijd belangrijk is, is het vooral kritisch en complex in cloud-native omgevingen. Deze architecturen erven alle dezelfde beveiligingsrisico’s als traditionele cloud-implementaties, maar worden ook geconfronteerd met extra uitdagingen die uniek zijn voor hun architecturen.

Pijlers van Cloud Native Security

Cloud-native architecturen zijn gelaagde omgevingen, en elke laag introduceert extra beveiligingsrisico’s die beheerd moeten worden. De vier pijlers van cloud-native beveiliging zijn:

1. Code: Cloud-native applicaties kunnen kwetsbaarheden bevatten die hen blootstellen aan exploitatie. Codebeveiliging omvat het uitvoeren van statische en dynamische applicatiebeveiligingstests (SAST/DAST) en het beheren van afhankelijkheden om ervoor te zorgen dat ze geen bekende kwetsbaarheden of kwaadaardige code bevatten.
2. Container: Cloud-native architecturen encapsuleren applicaties in zelfvoorzienende omgevingen, waardoor ze uiterst draagbaar zijn. Deze containerafbeeldingen kunnen kwetsbaarheden hebben en moeten worden beheerd zoals elke andere computeromgeving met bedreigingsbeschermingstools.
3. Cluster: Groepen containers worden ingezet en beheerd als een cluster door oplossingen zoals Kubernetes, die de inzet, schaalvergroting en het beheer automatiseert. Op cluster-niveau moeten organisaties toegang-, netwerk- en beveiligingsbeleid implementeren en handhaven. Bovendien moeten gebeurtenissen worden gemonitord en gelogd ter ondersteuning van incidentrespons en naleving van regelgeving.
4. Cloud: De beveiliging van cloud-native architecturen hangt af van die van de onderliggende cloudinfrastructuur die de clusters en containers host. Op cloudniveau omvat cloud-native beveiliging identiteits- en toegangsbeheer (IAM), databeveiliging en resourcebeheer.

Belangrijke uitdagingen bij het beveiligen van cloud-native omgevingen

Cloudomgevingen worden geconfronteerd met andere beveiligingsuitdagingen dan on-premise omgevingen. In de cloud heeft een organisatie niet de volledige controle over zijn infrastructuurstack, en ligt zijn omgeving buiten de traditionele netwerkperimeter. Deze factoren, samen met de complexiteit van het beheren van multi-cloud omgevingen, introduceren nieuwe obstakels voor beveiligingsteams.

De unieke architectuur van cloud-native introduceert de volgende beveiligingsuitdagingen:

• Kleiner aanvalsoppervlak Microservices omvatten veel verschillende stukjes code die samenwerken om verschillende functies te implementeren. Deze extreme modulariteit zorgt voor veel flexibelere en aanpasbare software, maar introduceert ook meer ingangen voor aanvallers om zich op te richten.
• Ephemeral Resource Visibility: Cloud-native workloads en containers kunnen op aanvraag worden opgestart en neergehaald. Als gevolg hiervan kan het moeilijk zijn om zicht te houden op deze tijdelijke middelen, aangezien ze alleen bestaan wanneer ze actief nodig zijn.
• Supply Chain Risks: De meeste applicaties gebruiken open-source bibliotheken en afhankelijkheden om verschillende functies te implementeren. Deze derde partij code kan kwetsbaarheden of kwaadaardig gedrag bevatten die de organisatie blootstellen aan het risico van een aanval.

Een Strategisch Kader voor Cloud Native Beveiliging

Cloud-native architecturen zijn goed geschikt voor DevOps-praktijken waarin updates regelmatig worden doorgevoerd en het applicatievoetafdruk en het digitale aanvalsvlak vaak evolueren. Om de beveiligingsrisico’s van deze omgevingen te beheren, moeten organisaties beveiliging in elke fase van de bouw-, implementatie- en runtime-fases van de applicatielevenscyclus integreren.

Enkele best practices voor het implementeren van cloud-native beveiliging zijn:

• Shift Left Security: Vaak wordt beveiliging alleen overwogen tijdens de testfase van de softwareontwikkelingslevenscyclus (SDLC) wanneer er beperkte tijd en middelen beschikbaar zijn om eventuele problemen aan te pakken. Beveiliging naar links verschuiven houdt in dat beveiliging in elke fase van de SDLC wordt geïntegreerd — te beginnen met het definiëren van expliciete beveiligingseisen — om de kosten en impact van kwetsbaarheidsbeheer te verminderen.
• DevSecOps: DevOps CI/CD-pijplijnen automatiseren het implementatie- en testproces, waardoor codewijzigingen snel gevalideerd en voorbereid kunnen worden voor release. DevSecOps integreert geautomatiseerde beveiligingstests zoals SAST en DAST in deze pijplijnen om ervoor te zorgen dat beveiligingstests worden uitgevoerd met minimale impact op ontwikkelingspijplijnen en -processen.
• Infrastructuur-als-code (IaC) Beveiliging: IaC wordt vaak gebruikt in cloud-native architecturen om het proces van configureren en implementeren van cloudresources te versnellen en te standaardiseren. IaC-beveiliging valideert deze configuraties om ervoor te zorgen dat ze veilig zijn en geen nieuwe kwetsbaarheden in de cloudarchitectuur van een organisatie introduceren.
• Container- en Clusterbeveiliging: Containers en clusters introduceren extra lagen van abstractie en de mogelijkheid voor meer configuratiefouten of kwetsbaarheden. Een cloud-native beveiligingsstrategie moet container- en clusterbeveiligingsoplossingen omvatten die zichtbaarheid en beveiligingsbeheer voor deze omgevingen bieden.
• Serverless Beveiliging: Serverless architecturen stellen ontwikkelaars in staat om applicaties te schrijven die draaien in volledig beheerde omgevingen. Deze applicaties vereisen gespecialiseerde beveiligingsoplossingen die in staat zijn om toegang tot deze functies te beheren en ze te beschermen tegen mogelijke exploitatie.
• Geautomatiseerd beheer van de beveiligingsstaat Cloudomgevingen hebben talrijke instellingen die veilig moeten worden geconfigureerd, vooral wanneer multi-cloud en cloud-native architecturen in overweging worden genomen. CSPM-oplossingen automatiseren het proces van het identificeren van configuratiefouten en centraliseren het configuratiebeheer, ter bescherming tegen configuratiedrift en mogelijke misconfiguraties.

Een Omvattend Overzicht Krijgen voor Dreigingsdetectie en -respons

Beveiligingszichtbaarheid is een aanzienlijke uitdaging in dynamische, cloud-native omgevingen. Hulpmiddelen kunnen kortstondig zijn en naar wens worden ingezet, containers beperken de beveiligingszichtbaarheid, en serverless platforms elimineren de traditionele architectuur waarin applicaties kunnen worden ingezet en gemonitord. Zonder diepgaande zichtbaarheid missen organisaties de mogelijkheid om potentiële bedreigingen voor hun IT-resources te identificeren en erop te reageren.

Cloud workload protection platforms (CWPP’s) zijn essentieel voor het bereiken van de zichtbaarheid die nodig is om cloud-native omgevingen effectief te beheren en te verdedigen. Deze oplossingen zijn geïntegreerd met de cloudinfrastructuur, waardoor ze virtuele machines (VM’s), containers of serverless platforms kunnen monitoren. Gebaseerd op een begrip van normaal gedrag in de omgeving van een organisatie, gebruikt CWPP machine learning om anomalieën te identificeren die kunnen wijzen op potentiële beveiligingsincidenten.

CWPP-oplossingen bieden ook gecentraliseerde logboek- en rapportagemogelijkheden voor cloud-native omgevingen. Deze centralisatie is essentieel voor het effectief monitoren van complexe cloudomgevingen, vooral wanneer veel resources tijdelijk zijn, waardoor traditionele logverzamelmethoden ineffectief worden.

Identiteits- en Toegangsbeheer (IAM) voor Cloud-Natieve Omgevingen

Cloud-native omgevingen hebben uitgestrekte aanvalsvlakken en zijn afhankelijk van interacties tussen verschillende diensten om verschillende taken uit te voeren. Identiteits- en toegangsbeheer (IAM) is essentieel voor cloud-native beveiliging om ongeautoriseerde toegang tot gevoelige gegevens of bevoorrechte functionaliteit binnen deze applicaties te beperken.

Voor interacties tussen applicaties zijn API-sleutels een veelgebruikte methode om de identiteit van de aanvrager te verifiëren. Echter, ze moeten zorgvuldig worden beheerd om ervoor te zorgen dat alleen geautoriseerde toegang tot de applicatie die ze gebruikt, wordt verleend. Als een API-sleutel gecompromitteerd is, biedt deze de aanvaller hetzelfde niveau van toegang als de legitieme gebruiker.

Het implementeren van zero trust beveiligingsprincipes zoals het principe van de minste privilege helpt om het risico van accountovername-aanvallen in cloud-native omgevingen te verminderen. Met het principe van de minste privilege heeft een gebruiker of applicatie de minimaal vereiste set machtigingen, waardoor de schade die kan worden aangericht met een gecompromitteerd account, wordt beperkt.

Bij het ontwerpen van een identiteitsbeheerinfrastructuur voor de cloud, moeten bedrijven ook de implicaties van hybride en multi-cloud omgevingen overwegen. Het implementeren van zero trust en effectief toegangsbeheer vereist de mogelijkheid om identiteitsbeheer over meerdere platforms te integreren. Dit kan worden bereikt door middel van federatie om de identiteitsbeheersystemen van elk platform te koppelen of door toegangscontrole op netwerkniveau te implementeren met behulp van zero-trust netwerktoegang (ZTNA).

Navigeren door het Cloud Native Beveiligingstools Landschap

Naarmate cloud-native omgevingen en de bedreigingen waarmee ze worden geconfronteerd evolueren, evolueert ook het landschap van cloudbeveiligingstools die zijn ontworpen om hen te beschermen. Als gevolg hiervan kunnen beveiligingsteams worden geconfronteerd met een scala aan beveiligingsoplossingen die moeilijk te beheren zijn, slechte zichtbaarheid bieden en beveiligingshiaten achterlaten.

Cloud-native applicatiebeschermingsplatforms (CNAPP’s) zijn ontworpen om deze uitdagingen aan te pakken door meerdere beveiligingsfuncties te integreren om cloud-native applicaties gedurende hun hele levenscyclus te beheren. Enkele van de belangrijkste factoren voor het evalueren van CNAPP- en gerelateerde oplossingen zijn:

• Bedreigingsbeheer Capaciteiten: CNAPP-oplossingen moeten uitgebreide mogelijkheden voor bedreigingspreventie, detectie en respons bieden om ervoor te zorgen dat ze cloud-native apps kunnen beschermen tegen een breed scala aan bedreigingen.
• Technologie-integratie: De meeste organisaties hebben multi-cloud omgevingen en gebruiken verschillende cloudtechnologieën – een CNAPP-oplossing moet alle onderdelen van de cloudomgeving van een organisatie ondersteunen om te voorkomen dat gefragmenteerde cloudoplossingen worden geïntroduceerd.
• Gemak van Integratie: CNAPP-oplossingen zijn ontworpen om geïntegreerd te worden in geautomatiseerde CI/CD-pijplijnen. Dit proces moet eenvoudig en pijnloos zijn om snelle implementatie en configuratie te ondersteunen.
• Schaalbaarheid en Prestaties: CNAPP-oplossingen bieden runtimebescherming voor cloud-native applicaties. Deze applicaties moeten goede schaalbaarheid en prestaties bieden om prestatieproblemen te voorkomen.

Toekomstige Trends in Cloud Native Beveiliging

Cloudomgevingen worden geconfronteerd met een evoluerend regelgevend en beveiligingslandschap. Tegenwoordig vereisen gegevensbeschermingswetten sterkere bescherming van gegevens die in de cloud zijn opgeslagen en verwerkt.

Enkele van de belangrijkste trends die de toekomst van cloud-native beveiliging vormgeven zijn:

• Vertrouwelijke Computing: Traditionele encryptie-algoritmen zijn in staat om gegevens in rust en in beweging te beschermen, maar niet gegevens in gebruik. Homomorfe encryptie (die het mogelijk maakt om gegevens te versleutelen terwijl ze in gebruik zijn) en vertrouwelijke computing overbruggen de kloof, en beschermen de privacy en beveiliging van gegevens in gebruik.
• Softwarefacturen van Materialen (SBOM): Aanvallen op de toeleveringsketen vormen een groeiende bedreiging voor cloudbeveiliging omdat aanvallers kwetsbaarheden uitbuiten of kwaadaardige functionaliteit in derde partij bibliotheken introduceren. SBOM’s brengen de afhankelijkheden van een applicatie in kaart, waardoor een organisatie potentiële kwetsbare componenten in cloud-native applicaties kan identificeren.
• AI/ML-gestuurde Beveiligingsanalyses: AI en ML bieden de mogelijkheid om grote hoeveelheden gegevens te verwerken om trends of anomalieën te identificeren. Het analyseren van grote hoeveelheden dreigingsgegevens stelt cloud-native beveiligingstools in staat om snel polymorfe en verborgen bedreigingen te detecteren en helpt de reactie op bedreigingen en herstel te versnellen. 
• Chaos Engineering: Chaos engineering houdt in dat er opzettelijk fouten in een systeem worden veroorzaakt om te zien hoe het reageert. Door dit te doen, kan een organisatie de veerkracht verbeteren door proactief ervoor te zorgen dat het systeem op de juiste manier kan reageren op onverwachte gebeurtenissen of aanvallen.

Conclusie en Volgende Stappen

Cloud-native architecturen hebben unieke beveiligingsrisico’s en vereisen beveiligingsprocessen en -tools die voor hen zijn ontworpen. De beste praktijken voor cloud-native beveiliging omvatten het integreren van beveiliging in elke fase van de SDLC en het samenvoegen van verschillende cloudbeveiligingsfuncties in één oplossing. Cato SASE Cloud biedt uitgebreide zichtbaarheid, toegangscontrole en dreigingsbeheer in een samengevoegde, cloud-native oplossing. Leer meer over het verbeteren van cloudbeveiliging via beveiligingsconvergentie met SASE.